UGC: Voordelen voor organisatie en motiveren van gebruikers

Op Marketingfacts lees je een interessant driedelig artikel van Martijn Staal over User Generated Content: Op welke manieren kunnen organisaties van User Generated Content (UGC) profiteren en hoe krijgen we de gebruikers in beweging.

In deel 1 lees je: Business model voor UGC vaak onbekend. Advertising alleen niet voldoende. Gebruikers betalen soms voor UGC. Verkoop via andere kanalen. UGC kan nieuwe diensten faciliteren.

Deel 2 gaat in op UGC kan als ondersteuning van de bedrijfsstrategie, kan de concurrentiepositie verbeteren, kan de klantloyaliteit verhogen en kan kostenbesparingen opleveren.

Deel 3 zoomt in op hoe gebruikers motiveren? Factoren die een rol spelen: biedt toegevoegde waarde, de entertainment factor, zorg voor persoonlijke status en erkenning, financiële beloning of kans op een baan. Laagdrempeligheid belangrijk. Een basis van actieve gebruikers essentieel.

Web 2.0: leuk filmpje

Damn, waarom krijg ik mijn filmpjes nooit rechtstreeks in Blogger?
Dan maar de link naar Web 2.0 ... The Machine is Us/ing Us.

Verslag: IAB NetCafé deel 2

Gisterenavond was ik blijkbaar moe want niet zo enthousiast over de avond. Toch heb ik wel een interessante case gehoord. Die van Adhese. Interessant omdat ik het verhaal van Sven Marievoet kon toetsen vanuit mijn ervaring van de bloggerskant.

Terwijl er in het begin van de avond lang stil gestaan werd bij wat een blog is, ging Sven héél snel over wat hij met Adhese doet: advertentiesystemen op blogs. Wat is dat precies? Een bedrijf heeft een advertentiecampagne en wil dat op een creatieve manier bekend maken op blogs. Dit lijkt eenvoudig, maar dat is het niet. Adhese legt naar verluidt persoonlijke contacten met de bloggers om de advertentie te plaatsen. De advertenties zijn vast van formaat, worden goed geïntegreerd naast de inhoud en worden gemeten. Op zich sta ik achter dit concept.

Toch wil ik de andere kant van het verhaal even spiegelen. Een tijd geleden werd ik zelf persoonlijk gecontacteerd met de vraag of ik interesse had om advertenties te plaatsen op mijn blog. Het was inderdaad een vrij persoonlijk gerichte mail en na wat checken onder mijn collega bloggers had ik beslist om er wel in te stappen. Een hele tijd hoorde ik er niets meer van. Het was al volledig uit mijn hoofd gegaan want ik had ook de naam Adhese niet goed onthouden. Een hele tijd later krijg ik zo'n standaardmail binnen. Het was door mijn spamfilter geraakt, maar ik vertrouwde het helemaal niet omdat het zo "standaard" leek. Dus had ik geweigerd om de advertentie te plaatsen. Het antwoord van de mensen van Adhese was verwonderd toen ze me er terecht op wezen dat ik eerst toegestemd had en nu opeens het spel niet meer wou meespelen.

Wat was er gebeurd. Bloggers zijn kritische mensen als het op reclame komt. (Hé Pietel ;-) Ze moeten écht achter de boodschap staan voor ze ermee in zee gaan. En als ze erachter staan, gaan ze er ook volledig voor. Dus op zich vind ik het een zeer lovenswaardig project. Maar als ik wat advies mag meegeven:

• meer investeren in het bouwen van vertrouwen, consequent communiceren dus
• duidelijker info over de inhoud van de campagne, betrek de blogger
• is een echte "advertentie" wel nodig? als ik achter de inhoud sta, ga ik dat met plezier op mijn blog doorvertellen. Laat mij zelf creatief zijn en de boodschap verspreiden.

Het is dus inderdaad gebaseerd op vertrouwen. Dat is er nu waarschijnlijk tussen de top XX van de bloggers snel opgebouwd. Maar wil je de long tail aanspreken dan vergt het meer dan 1 kort mailtje. Geef je boodschap aan de bloggers en laat hen het werk doen. Volgens mij zal het bereik misschien kleiner zijn, maar we doen het voor de resultaten, de contacten, dus minder, maar kwalitatiever.

Tot slot, jammer dat zo kort stilgestaan wordt bij cijfers? Die slide was één van de belangrijkste om als marketeer voor het systeem te kiezen. Om erin te stappen. Transparantie biedt vertrouwen. Ook al zijn de cijfers nog niet 100% of wordt er aan het concept gesleuteld. Dat zag je duidelijk in hun strategie: verkoop van advertentie op 10 blogs en 5 gratis erbij. Want ze konden zien in de cijfers dat die 5 extra blogs zo'n groot extra bereik betekenden.

Zou ik er nu als online marketeer instappen? Nog niet. Daarvoor was de presentatie tekort. Ik wil eerst die cijfers en cases nog eens grondiger bekijken. Maar de initiatiefnemers konden me zeker bekoren door hun weg dat ze nu al hebben afgelegd en de strategische creativiteit die ze hierin toonden. Ik blijf hen volgen.

Verslag IAB NetCafé: 1 million bloggers in Belgium...

Vanavond ben ik naar het NetCafé van Interactive Advertising Bureau Belgium. De titel sprak me niet echt aan maar de namen op de affiche hebben me verleid om eens te gaan luisteren: Maarten Schenk had ik al eens ontmoet op Barcamp vorig jaar. Van Fishtank had ik de laatste tijd ook een en ander gehoord en ik wou ze graag eens in actie zien. En I-Merge is toch een van de pioniers op vlak van interactieve marketing. Op naar De Persgroep in Asse.

Waarom heb ik het moeilijk met de titel: 1 million bloggers in Belgium. What can they do for you? Wat kunnen deze mensen voor je doen? Bloggers zijn gewoon mensen die spreken via internet. Zoals alle andere 10 miljoen Belgen, maar dan zonder internet. Mensen die hun verhaal delen, die met elkaar spreken vanuit een persoonlijke opinie. Wat kunnen die Belgen voor mij doen? Eerlijk gezegd, als blogger, het zal me worst wezen wat ik voor marketeers kan doen. Ik voelde me al gebruikt. Een marketeer die in deze termen denkt is toch niet echt mee met de switch van push naar pull. Als blogger en nieuwe consument wil ik dat ze naar me luisteren. Dat ze me goeie diensten leveren. En dan zal ik hierover spreken in mijn blog evengoed dan dat ik het live aan mijn kennissen en vrienden zeg: word of mouth online en offline. Dus mijn voorstel voor een titel die de nieuwe marketeer kan aantrekken: 1 million bloggers in Belgium. What can I be, do, mean to them?

Maar toch zat de zaal propvol met marketeers die muziek hoorden bij deze titel en marketeers die zoals ik afkwamen op de namen van de sprekers. Ik schat dat daar toch wel een 2 à 300 geïnteresseerden zaten te luisteren.

Inhoudelijk was ik wat ontgoocheld met de inhoud. Wat was de doelstelling van de avond? Marketeers overtuigen dat blogs werken als marketinginstrument. Ok, dan kan je starten met uit te leggen wat een blog is en hoeveel er in België zijn (verhaal van Martin Schenk) en daarna wat cases te tonen van wie die blogger is (presentatie van Skynet), door best practices te geven van hoe je moet bloggen (verhaal van I-Merge en Fishtank), door te tonen hoe je op die blogs kan adverteren? Of door de raad te geven om het gewoon te doen: engage (advies van Microsoft)? Dit laatste advies werd mij nu al meer dan een jaar geleden door Bart gegeven. En ik moet eerlijk toegeven, het is enkel door het te doen dat je weet hoe krachtig blogs kunnen zijn. Wat de echte meerwaarde ervan is. En geloof me, zonder het te doen heeft het geen enkele zin om dit als marketingkanaal te zien. Je zal niet begrijpen waarom je als blogger niet zomaar advertenties op je blog wilt zetten, ook al brengen ze je geld op.

Waren alle presentaties dan overbodig. Zeker niet.

Maarten heeft me wat interessante cijfers bezorgd: hij schat aan de hand van zijn hobbyproject www.blogoloog.be dat er zo'n 40.000 actieve Vlaamse bloggers zijn (mensen die per 3 maand een artikeltje schrijven) die dagelijks zo'n 4.000 artikels schrijven en hierin tussen de 9.000 en 12.000 links leggen. Maar wat ben ik hier mee als marketeer. Ik zou wel eens willen weten hoeveel lezers die hebben. Hoeveel commentaren die krijgen.

Jesse Wynants van I-Merge en Gunter Boutsen van Fishtank bezorgden me wat inspiratie om blog verder op te smukken. Van de keuze van je onderwerp tot de stijl van schrijven en het gebruik van leuke widgets. Bedankt heren, maar wat ik eerder tekort kom om dit te gebruiken is tijd. Dus ik had het toffer gevonden als ze hier wat tips rond hadden kunnen geven: hoe kan ik kwalitatief beter bloggen zonder dat ik er meer tijd in moet steken ;-)

Het verhaal van Kris Hoet van Microsoft Digital Advertising Solutions was niet nieuw. Doen is de beste manier om het te leren. Start met het volgen van blogs. Wat wordt er over je projecten geschreven? Begin daarna de conversatie door commentaren te posten en te volgen. En dan start je eigen blog, neem deel aan samenkomsten van bloggers, nodig bloggers uit op je events. De stappen die Martijn Hulst me al had geleerd op een Nederlands seminarie.

Morgen vertel ik nog wat rond de presentatie van Adhese.

Het Nieuwe Uitgeven

Dat is de naam van een seminarie die is doorgegaan in het Mediaplazza in Utrecht op 14 februari. Nee, deze keer was ik er zelf niet bij. Gelukkig zijn er medebloggers zoals Erno Hannink die hun leerervaringen willen delen. Bedankt Erno.

Een prima verslag kan je lezen op Marketingfacts. Je vindt er links naar de video-opnames van de dag zelf. Heel interessant vond ik de presentatie van Paul Molenaar, de CEO van Ilse Media en COO van Online & Media innovatie Sanoma uitgevers. Dus lean back voor drie kwartier en reis mee in de glazen bol van een uitgever die duidelijke strategische keuzes maakt rekening houdend met de nieuwe trends rond long tale, User Generated Content,...

Nederlandse webrichtlijnen de beste van de wereld

Op www.usabilityweb.nl las ik

Johansson was betrokken bij het formuleren van webrichtlijnen voor de Zweedse overheid en is nogal onder de indruk van de Nederlandse webrichtlijnen.

Ik vraag me af hoe de Belgen hier scoren? Hebben we richtlijnen op overheidsniveau? Wie kan me hier op antwoorden?

Work in progress: Bone Chair

Dit is de richting die ik naartoe wil met dit tweeluik. Een associatie tussen de beenderen in de bone chair en die in een anorexisch lichaam.
Net zoals met de stier en de stoel neemt het nu nog wat tijd om de beelden naar mekaar te laten toe groei. Wat vinden jullie tot nu toe?

Interessante SEA tips

1. Tip van Netlash: Kiezen tussen SEO en SEA
2. Tip van Marketingfacts: Eyetrack Onderzoek: informatie en transactie zoekers zoeken verschillend

Work in progress: Bone Chair

Deze week heb ik nog een tweede werkje gemaakt. Ik laat eerst aan jullie om te horen wat het volgens jou is en wat je ervan vindt.

Het is een werk die ik in de richting van de stoel en de stier wil uitwerken. Het associatiebeeld hierbij volgt.

Work in progress: nieuwe ruimte

Gisteren ben ik er dus ingevlogen. In de pasteuze schildertechniek van mijn "stoere bink" van vorig weekend.
Ik heb me werkelijk rot geamuseerd en ben zelf heel content van het resultaat. Wat vinden jullie ervan?

Nieuw onderzoek over internet en eGovernment in België

De Belgische Federale Overheid heeft een interessant onderzoeksrapport gepubliceerd: Fed-eView Citizen. (Bedankt J. voor de tip!) Het longitudinaal panelonderzoek liep tussen midden 2005 en het najaar van 2006 en ging door bij zowel internetgebruikers als niet-internetgebruikers.

Hierbij een aantal belangrijke conclusies op verschillende vlakken:

• IDTV kent belangrijke opmars, en bereikt al 15% van de internetgebruikers
• 60% van de internetgebruikers heeft al een eID, slechts 15% heeft een eID kaartlezer. 28% heeft de eID al effectief gebruikt. Er is nood aan meer kennis rond de eID bij de burger en een groter aanbod aan toepassingen.
• 42% van de niet-internetgebruikers zijn een jaar later wel gebruiker, minimum 1 keer per maand. ICT-bezit leidt tot ICT-gebruik.
• Digitale kloof wordt hardnekkig en bestaat uit ouderen, lager opgeleiden. Oorzaken hiervan zijn financieel, gebrek aan kennis (gepercipiëerde onveiligheid), motivationeel (geen meerwaarde zien)
• Er is vooral behoeft aan informatie, maar de info lijkt volgens de ondervraagden niet gemakkelijk te vinden. Er is vraag naar gepersonaliseerde, beveiligde, concrete elektronische diensten en transacties in de vorm van een centraal digitaal informatie- en dienstenloket over alle overheden heen. Met een uitgesproken pro-actieve dienstverlening.
• De ondervraagden zijn vragende partij voor samenwerking met de Overheid via Internet, maar er bestaat argwaan rond privacy. Indien veiligheid wordt verzekerd, via de eID, kan het uitwisselen van informatie in functie van beter dienstverlening wel. Er wordt verwacht dat de overheid hier het voortouw neemt.
• eGovernment is meer prioritair dan mogelijkheden creëren voor meer participatie van burgers aan het beleid. Elektronisch stemmen is populair bij de internetgebruikers.

e-Atelier-dag 5: bespreking huiswerken

Na de middag hebben we alle huiswerken uitgestald en daar was de opdracht: formuleer een vraag en een opdracht bij iedereen. Een vraag rond waarom dit of dat schilderkundig element en een opdracht om het werk op een volgend niveau te krijgen. Neem dan het blad bij jouw werk en selecteer een opdracht. Vragen die bij mijn werken werden gesteld waren:

• Waarom de combinatie van de figuur en de abstractie? Kies een richting, puur het uit tot abstractie. (Waarom? Moest ik het weten zou ik er niet zo mee worstelen. Het zal iets onderbewust zijn die ik stap voor stap moet ontdekken. Ik kan alleen maar zeggen dat ik deze beelden soms in kranten tegenkom en die meteen wil koesteren. Soms zijn het menselijke figuren, soms ruimtes zonder figuren. Abstractie is niet echt mijn ding. Eigenlijk zijn mijn ruimtes helemaal niet abstract. Ze zijn heel concreet voor mij, maar absoluut niet realistisch. Dat maakt het zo moeilijk om het te vatten en weer te geven).
• Is de "ruimte" een verdergaan van de ogen? Leg een volledige, hele lichte wassing vooraleer je aan een ruimte begint. (Goeie tip, dat vergeet ik soms. De onderlaag kan door de bovenlagen heen schijnen en de uitstraling versterken.)
• Zijn dit studies om later een schilderij van te maken? Experimenteer verder in de "stier" kleuren. (Het zijn inderdaad studies en ik kan die kleurcombinatie zeker eens proberen in mijn ruimtes).
• Is het "ruimtelijke" een vertrekpunt van je werk? De kleurexpressie is zeer sterk in het gezicht, vertaal dit op de andere "ruimtelijke" werken. (Die ruimtes wil ik creëren, maar dat is niet altijd mijn vertrekpunt. Soms zit ik daarin geblokkeerd en vertrek ik vanuit een totaal ander onderwerp om weer los te komen. Het lijkt wel gymnastiek. Ik raak in de knoop en masseer nog wat andere spieren om toch die sprong te kunnen maken. Ik zal die monotone kleurencombinaties eens in de ruimtes steken).
• Schitterende rode tekening. Een wereldbeeld. Meer van dat. Gebruik de sterkte van je compositie en kunde ten dienste van je boodschap. (Interessant inzicht. De ruimtes en de figuratieve werken had ik niet met elkaar verbonden als 1 wereldbeeld. De een lijkt naar de ander te kijken, zonder het te kunnen bereiken.)
• Kan je de figuren in je ruimtes plaatsen? Integreer de 2 polen. (Nee, ik kan de technieken wel wijzigen met de onderwerpen, maar ik kan de figuur niet in de ruimtes plaatsen. Dit haalt de boodschap van de ruimte, de rust, leegte, eenvoud, solitaire, volledig onderuit. Het is een geborgen ruimte waar je naartoe wilt, waar je misschien kan instappen, maar je zal er alleen zijn, geen mensen om je heen. Misschien zijn ze er wel, maar je kan ze niet zien.)
• Kan je een ruimte zo explosief schilderen met rode, roze en zwarte kleuren tot een ruimte die geen rust oproept maar het gevoel van de stier? (Dit moet te doen zijn met wat oefening. Mijn bedoeling is wel rust te krijgen in die ruimte, maar dat kan ik door van kleurenpallet te veranderen. De schildertechniek zal voldoende verandering brengen om er toch een totaal andere uitstraling aan te geven.)
• Waarom die figuur met open mond? Wat is het verband met de ruimte-tekeningen? Vertrek van het figuratieve en druk zo (nog) meer emotie uit. (De figuur met open mond was een zingende knaap in een koor. Wat is het verband met de ruimtes? Geen idee. Het beeld sprak me aan. De vorm van het gezicht, de expressie. Een zingende knaap in andere kleuren en zonder geluid maakt het opeens iets onherkenbaar. Ik vond het een knap idee. Niets met de ruimtes te maken. Tof idee om verder in de figuratieve richting te gaan en inderdaad die emotie er meer te laten uitkomen.)

Heel bizar hoe ikzelf ruimtes wil schilderen in een appolinische stijl, maar anderen steeds de figuratieve werken krachtiger vind. Zelf vind ik die soms te gewoon. Een portret van een kwaaie kerel. Ikzelf ben verliefd geworden op het uiteindelijk beeld, maar voor mij is het niet sterk genoeg om het aan anderen te tonen. Wat is de boodschap? Hij lijkt kwaad, vraagt je aandacht en kolossaal en dat zie je in de schildertechniek, de kleur, het formaat, de compositie. Wie wilt nu een kwaaie kerel in zijn living? Dit is voor mij niet voldoende. Maar ik begrijp wat ze bedoelen. In die onderwerpen toon ik meer durf, lef en die kracht spreekt aan. Dus, mijn opdracht tegen de volgende keer: schilder eens een ruimte met diezelfde kracht, ongeremdheid, explosie in kleurgebruik. Misschien is dit het inderdaad wel. Niet de Panton chair kopiëren, maar ze emotie geven. Een stoel die fierheid of kwaadheid uitstraalt of in die cleane ruimtes emotie zoals geborgenheid, rust, sereniteit in confrontatie met ongeduld, durf leggen. Of een confrontatie tussen de gedurfde stijl met rustig kleurenpallet. Aan nieuwe inspiratie geen tekort. We vliegen er morgen weer in.

e-Atelier-dag 5: praktische oefening: interne en externe drijfveren

Gisteren was het de 5de bijeenkomst van het e-Atelier van Wisper. Fris en monter opgestaan want deze keer ben ik met de trein naar Leuven gereisd. Toch zalig die trein. Onderweg heb ik nog een schets gemaakt en voor ik het wist was het een uur later.

De morgen begon alvast intensief. Na wat praktische afspraken zijn we er meteen ingevlogen met een schildersopdracht rond interne en externe drijfveren van de kunstenaar. Waarom schilderen we? Wat zet je in gang? Om dat te onderzoeken zijn we vertrokken van 2 foto's van mensen. Je kon een foto kiezen en één tot drie van de opdrachten hierbij uitwerken:

1. maak een doordachte compositie
2. verknip, hermonteer, overschilder naar keuze
3. zoek naar de "juiste" kleuren
4. zet de figuur in een licht-sfeer (clair-obscuur of mistig)
5. zet de figuur om in een schriftuur schilderij, abstract of figuratief
6. zet de figuur in een omgeving
7. styleer de menselijke vorm, maak het licht abstract
8. abstraheer zo ver mogelijk
9. geef de figuur attributen die meer betekenissen geven vb. sigaret, kaars,..., geef het op die manier meer verhaal

Zonder lang wikken en wegen koos ik voor opdracht 2 en 5. Niet beide opdrachten in 1 werk, maar 2 werken met verschillende focus. De man deed me direct denken aan een schilderij van Cecily Brown, Performance, 1999, oil on canvas, 254 X 274,5 cm. Dus koos ik voor een koel blauw contrastrijk kleurenpallet. En we vlogen erin. We kregen rustig de tijd. Voor ik het wist was het een uur later en had ik de volgende 2 werken gemaakt.

De opdracht ging verder. We werden ingedeeld in duo's en we kregen om de beurt de rol van coach. De bedoeling was gerichte feedback te geven op de volgende vragen:

• welke schilderkundige middelen werden gebruikt?
• hoe kwam het beeld over?
• wat trekt je erin aan?
• wat begrijp je niet?
• formuleer een opdracht om de collega een niveau verder te brengen.

De feedback die ik van Michel kreeg was heel positief. Dat kan natuurlijk vooral aan het eeuwig optimisme van Michel liggen ;-) Maar dat werkt altijd motiverend. Het beeld van de vrouw vond hij compositorisch heel sterk met de vlakken en de lijnen en het monochome eraan vond hij ook ok. Hij gaf de tip eraf te blijven. Mijn "stoere kerel" daarentegen kon nog wat extra gebruiken. Hij kwam door zijn formaat en uitsnijding heel kolossaal over. Maar de zeer centrale compositie kon nog wat intensiever. Hij gaf de tip een grafisch element aan toe te voegen. Daarnaast leek zijn hoofd anatomisch nogal kinderlijk op het stoere lichaam.

Het werk van Michel was zeer lineair. Dat had hij duidelijk als favoriet schilderkundig element uitgekozen en het is ook zijn unieke kwaliteit in het tekenen van menselijke figuren. Dit had hij gecombineerd met de hermonteer-techniek. Hij had het beeld van de vrouw verkleefd en verder aangevuld met 2 andere menselijke figuren in roze en paars. Wat mij er enorm in aantrok was de sterke lijnvoering in zijn menselijke gelaten. Het beeld kwam me over als een realistische zwart/wit vrouw met haar roze en paarse alter ego's die vreemd van vorm maar toch een zachte uitstraling hadden. Het hele werk kwam me over als "me-myself-and-I". Ik miste als toeschouwer echter het "verband" tussen de 3 figuren. Dit maakte het nog 3 aparte personen. Ik gaf hem de tip om de compositie bewuster te maken. Hij had nu de ene figuur verder aangevuld tot het einde van het blad in de 2 richtingen en net tot de voeten er nog op konden. Dit gaf een wat benepen gevoel. De focus op de lijnvoering in de gezichten zouden volgens mij het werk versterken. En daarnaast zou de "link" tussen de figuren het wat extra betekenis kunnen geven.

En we gingen weer aan het werk. Nog een half uur kregen we de tijd om de feedback te verwerken. Ik ging vooral aan de slag met de kerel. De monochrome, grove schildertechniek verder uitwerken en zoeken op de tip van Michel. Ik heb geprobeerd om er een grafisch element aan toe te voegen, maar dat lukte niet echt. Het kwam te lineair over tegenover de diffuse grove schriftuur schilderstijl die ik gekozen had. Ik heb dan besloten om dat kolossale in de man meer te benadrukken door de achtergrond vlakker, monotoner te maken en dat werkte. Het expressieve van de man sprong op slag nog meer uit het beeld en straalde nog meer kwaadheid uit. Toch bizar hoe kwaadheid ook met blauwe tinten kan uitgedrukt worden gewoon door de expressie en de schildertechniek. Wat jammer dat de tijd om was. Ik zat heel diep in mijn flow en moet toegeven dat het lang geleden was dat ik zoveel plezier in het proces heb gehad. Het is zeker geen Cecily Brown geworden, maar dat was ook niet mijn bedoeling. Ze heeft me wel in gang gezet om "buiten" de lijntjes en vlakjes te durven kleuren.

Het werk van Michel werd ook veel krachtiger. Hij had een heel stuk weggeknipt en de focus op de torso's gelegd. De figuren heeft hij verbonden door een zwarte horizontale balk over de figuren heen te trekken die ze meteen ook "onderlijnde." In de balk stond een volgnummer van een gevangene zodat het hele werk opeens een heel verhaal uitstraalde.

En de opdracht ging verder. Kies nu ook 1 van de opdrachten waarmee we deze morgen zijn gestart, die je het minst ligt. Ik koos direct voor "abstraheer zo ver mogelijk." Ik vind het boeiend hoe mensen dit kunnen doen, maar zelf vind ik er niets aan. Ik wil op één of andere manier toch een boodschap overbrengen. Het is meer dan het maken van een mooi plaatje voor mij. Ook al is het verhaal niet altijd even evident, ook niet voor mezelf, maar het is er wel.

Hier hebben we in groep de analyse nog wat verder door getrokken. Liesbet, onze coach, gaf ons de volgende redenering:

Iedere kunstenaar vertrekt uiteindelijk van een passie, een innerlijke drang, een verslaving. Maar het is zeer moeilijk om voor jezelf uit te leggen waaruit dat precies komt. Wat is je taal? Wat is voor jezelf een goed werk? Om dat beter te kunnen begrijpen en bijsturen kunnen we teruggrijpen naar "wat zet je in gang in de wereld?" Zijn het kleuren, gebeurtenissen, vormen,... Wat kan je triggeren als je op straat loopt? En we mochten de test doen: een lijstje met 27 voorbeelden scoren in hoeverre die jou wel of niet in gang zetten:

+ beelden van kunst in boeken, tentoonstellingen
+/- concrete dagelijkse waarnemingen van...
- tekst, verhaal, gedicht
- een gebeurtenis, iets wat je meemaakt
++ een situatie in de maatschappij, politiek, wereld
++ een kleur(combinatie)
+/- een muziekstuk
+ een materiaal, gereedschap
- een gevonden voorwerp
- een gesprek
+ een film
+/- een lijnenspel in de natuur
+ een toevallige compositie die je tegenkomt in je waarneembare omgeving
- een structuur in de natuur
++ architectuur
+ een persoon die je kent
+/- de oppervlaktestructuur, de huid van iets
- een persoon (personen) die je niet kent
+/- een beweging
+ een lichtbron, een beeld met een specifieke belichting (mistig, scherp licht-donker, tegenlicht,...)
+ een patroon
++ een extra moeilijke waarneming (perspectivistische verkorting, beeld met veel plans, moeilijk te tekenen vormen)
+ een gemoedsgesteldheid
+ een proper atelier
- een chaos in het atelier
- een opdracht, een vraag van een opdrachtgever of vriend, kennis

Ik heb de oefening eerst voor mezelf gedaan zonder de vragenlijst. Als ik mijn map overloop met foto's en beelden die me aanspreken kwam ik tot de volgende elementen:
kleurcombinaties, vorm, compositie, materiaal, structuur, perspectief, interieurs, architectuur, sfeer, ruimtelijkheid, organische vormen dus heel wat visuele prikkels van een ruimte waar je je goed voelt. Ik kan ongelooflijk genieten van de ruimte waarin ik leef. Dat heeft een grote impact op mijn gevoel. Ik heb ruimte nodig, mentaal, fysiek, psychologisch, sociaal. Ik kan me ook heel gemakkelijk "uit de realiteit zetten" en ernaar kijken, de wereld observeren. Vandaar die andere kant: ook ideeën en concepten kunnen me raken zoals internet, de digitale kloof, wat doet dat met ons, hoe verandert dat onze wereld, nu en in de toekomst.

Ik kreeg de tip om verder na te denken over wat ik met die ruimtes wil zeggen. Ik ken de schilderkundige elementen zeer goed en weet ze ook goed te gebruiken. Toch ben ik niet tevreden met de ruimtes die ik schilder. Ze missen iets. Ze missen een bepaalde uitstraling, een boodschap, een ziel? Wat missen ze? Waarom vinden anderen het niet aantrekkelijk genoeg om erin te stappen? Net omdat er geen mensen in zitten? Omdat het te futuristisch is? Omdat het helemaal geen herkenbare wereld uitstraalt. Ik weet ze perfect te vinden, te kiezen, nu al te creëren (met de maquette techniek en met houtskool). Het probleem zit niet daar. Het zit in het combineren van de schilderkundige elementen om daar een krachtig beeld uit te krijgen die een aantrekking uitstraalt. Wat zou het aantrekkelijker maken? Het formaat, de kleuren, de structuur, de compositie? Een beeld die de kracht uitstraalt die ik wil. Nu voel ik er steeds die aarzeling uit komen. Die ik-durf-me-niet-volledig-laten-gaan-houding. Zo voel ik me ook als ik dit schilder. En dat heb ik niet met die stoere bink die ik geschilderd heb. Daar heb ik een gezonde je-m'en-fous-houding die mijn remmingen doet vergeten. En dan voel ik me volledig in die wereld ingaan. Geen twijfel, gewoon doen. Wonder boven wonder komt daar dan iets uit dat werkt ook al is het nog niet af, of is het niet perfect. Die houding, die emotionele toestand zou ik willen gebruiken in mijn ruimtes. Eén van mijn leraars in de academie zei op een evaluatie vorig jaar, het mist ballen, het mist substantie. Werk aan de winkel!

Na een halve dag hadden we meteen een hele reeks nieuwe impulsen en een nieuw huiswerk op zak.

Work in progress: nieuwe ruimten en meer wild

Hier ben ik de laatste weken nog mee bezig geweest. Een aantal nieuwe schetsen voor ruimtes en nog een "wild" werk geschilderd met de hand ipv de borstel.

Ondertussen heb ik een nieuw plekje gekregen op de academie ;-)

Search Marketing congres Speld in Hooiberg (NL)

Op Marketingfacts een aantal heel interessante cases gelezen rond SEO.

Met dank aan Remi voor zijn verslag.

Zaha Hadid ontwerpt Kunstencentrum Abu Dhabi

Iedereen die mij wat kent weet dat ik heel erg geïnteresseerd ben in hedendaagse architectuur. Vorig jaar legde ik nog de nadruk op het werk van Toyo Ito. Vandaag is Zaha Hadid aan de beurt.

Ik volgde haar ook al een tijdje omdat haar ontwerpen zo dynamisch ogen. Dit weekend las ik in De Morgen dat ze de eerste maquettes klaar heeft voor Hadids "Performing Arts Centre" op het Saadiyateiland voor de kust van de Golfstaat Abu Dhabi. Het wordt een gebouw van 62 meter hoog en zal onderdak bieden aan verschillende zalen voor podiumkunsten met een capaciteit van 6.300 toeschouwers. Waarschijnlijk komt er ook een toneelschool. Zaha Hadid omschrijft het zelf als een organisch ontwerp:

"een sculpturale vorm die oprijst uit een kruispunt van voetpaden in de cultuurwijk van Saadiyat. De vorm groeit langzaamaan uit tot een organisme met een netwerk van takken. Het gebouw kronkelt door de ruimte, wordt complexer, hoger en dieper, en vertoont diverse pieken op de plekken waar de theaterzalen zich bevinden. Op hun beurt spruiten die uit de structuur voort als vruchten van een wijnstok."

En het ziet er schitterend uit volgens de foto's in de krant. Helaas vond ik vandaag nog geen beelden op het Net en heb ik zelf een schetsje van haar gekozen om aan te geven dat het allemaal start met enkele simpele zwarte lijnen op papier ;-) Bekijk hiervoor ook eens de film rond Frank Ghery.

Op Wikipedia vond ik volgende korte voorstelling van Zaha Hadid:

Zaha Hadid (31 oktober 1950, Bagdad Irak) is een Britse architecte van Iraakse afkomst.
Hadid heeft wiskunde gestudeerd aan de Amerikaanse universiteit in Beiroet en daarna studeerde ze architectuur in London. Na haar afstuderen werkte ze bij het Office for Metropolitan Architecture (OMA) van architect Rem Koolhaas. In 1980 begint ze haar eigen bureau. Haar ontwerpen zijn in de deconstructivistische stijl. In 2004 won ze als eerste vrouw de Pritzker-prize.

Wie is Ernesto Neto?

Begin van het academiejaar kreeg ik een briefje op mijn werktafel in het atelier op de Academie van mijn leraar Chris Vanbeveren:

Dag Ilse, Ik zag laatst een boek met werk van Ernesto Neto. Zijn werk zal je interesseren? groeten Chris.

Eindelijk eens de tijd gevonden om dit eens grondiger te bestuderen. Inderdaad, het is een ware ontdekking voor iemand die bezig is met ruimtes en licht. Vooral dit beeld van "The Malmo Experience," gevonden op de site van het Zweedse Malmö Konsthall, sprak me enorm aan. Al zijn werk geven me iets organisch, een uitstraling van geborgheid. Het is koude materie en het geeft toch een warme uitstaling door het gebruik van licht. Voor alle duidelijkheid, hij werkt 3-dimensioneel, het zijn dus installaties, echte ruimtes, waarin je kan wandelen, ruiken, voelen.

De Braziliaanse kunstenaar omschrijft zijn werk als multi-sensuele environments, 'Naves', wat ruimteschepen in het Portugees betekent. Het zijn reusachtige transparante panty-achtige, met fiber, zand of andere materialen gevulde membranen welke het publiek omhullen. Vaak werkt hij ook met geuren.

Designboom.com vat het als volgt samen:

ernesto neto is considered one of the absolute leaders of brazil’s contemporary art scene. his inspiration comes partly from brazilian neo-concretism. at the end of the 1950s and beginning of the 60s the movement’s best-known proponents, lygia clarc and hélio oiticica, rejected modernism’s ideas of autonomous geometric abstraction. instead, they wanted to equate art with living organisms in a kind of organic architecture, and invite the viewer to be an active participant. Lees de volledige tekst.

Veel heb ik over hem zelf niet teruggevonden op het Net. Niets op Wikipedia NL of EN. Vermoedelijk is hij nog niet zo bekend.

Wie is Robert Zandvliet?

Op aanraden van Liesbet, onze coach van het e-atelier, ben ik eens gaan grasduinen in het werk van Robert Zandvliet, een Nederlandse kunstschilder die de laatste jaren heel sterk bezig is met landschappen, ruimte, licht.

Na wat grasduinen google images kwam ik snel bij dit werk van hem: Zonder titel 1998, 9 prenten; monotype, papier30 x 60 cm. Wat een uitstraling van licht en diepte! Het is abstract en toch geeft het een gevoel van landschap. Zandvliet geeft bewust geen titel aan zijn werken omdat hij het belangrijk vind dat de toeschouwer vooral dit gevoel uit de verf krijgt en niet aangereikt uit een thema of onderwerp.

Ik begrijp de associatie die Liesbet met mijn ruimtes maakt, maar toch wil ik het iets minder abstract laten overkomen, maar inderdaad wel hetzelfde gevoel laten uitstralen, puur vanuit de verf, vanuit de techniciteit van de materie. Het spelen met licht en ruimte om een fantasiebeeld te krijgen.

Dit is wat de Nederlandse Wikipedia over hem schrijft:

Robert Zandvliet (1970, Terband) is een Nederlands kunstschilder.
Van 1987 tot 1992 volgt Zandvliet een opleiding aan de Christelijke Hogeschool voor de Kunsten in Kampen en van 1982 tot 1994 aan De Ateliers in Amsterdam. Hij wint in 1994 de Prix de Rome.
Halverwege de jaren 90 wordt Zandvliet bekend met afbeeldingen van alledaagse voorwerpen zoals haarspelden, een televisie of een fototoestel.
Na 1996 concentreert Zandvliet zich op het schilderen van landschappen, onder andere bovenaanzichten van snelwegen. Deze landschappen zijn wel abstract en hebben vaak geen horizon.
Zandvliet gebruikt temperaverf, dit na bestudering van de oude Italiaanse fresco's die ook met temperaverf zijn geschilderd. Bij het werken met temperaverf is het niet mogelijke delen over te schilderen want tempera is zo transparant dat onderliggende lagen zichtbaar blijven.
De laatste jaren neemt zijn internationale bekendheid snel toe.

Ik kende Zandvliet al via de film "Hollands Licht," een prachtige documentaire die mij al verschillende keren naar Nederlands heeft doen afreizen om het eens in het echt te beleven. Nu ik zijn werk wat dichter bestudeer heb ik spijt dat ik zijn tentoonstelling Beyond the Horizon van vorig jaar in Museum De Pont in Tilburg heb gemist. Ik kende dit museum helemaal niet, maar na een bezoekje aan de site lijkt het me zeker de moeite waard om nog eens de grens over te steken ;-) Als iemand weet waar Robert binnenkort opnieuw te zien is. Laat me iets weten!

Reportage over webtoegankelijkheid op BBC

Zelf heb ik de reportage gemist, maar bij Roel kan je een stukje van de reportage over de toegankelijkheid van websites o.a. voor mensen met een functionele beperking nog eens bekijken.

Persoonlijk vind ik dat je bij het ontwikkelen van een nieuwe site zoiets niet meer over het hoofd mag zien. Er zijn zoveel voordelen aan verbonden en eigenlijk is er quasi geen meerkost in dit geval. Dat hebben we bewezen met de nieuwe www.partena-ziekenfonds.be. Bekijk gerust de case nog eens opnieuw.

Pijnlijke SEO case

Ruben Timmerman schreef op http://www.usarchy.com/ een interessant artikel rond SEO en de site van Rabobank.