In between: Pictura Movens

Enkele weken geleden bracht ik heel wat video materiaal mee van onze tentoonstelling Kamikaze in de Verbeke Foundation.

Dit is alvast mijn eerste "überlebenden Malerei" genoemd "In Between".
Benieuwd wat jullie ervan vinden.

Tentoonstelling Verbeke Foundation "Kamikaze": videoverslag

Een dikke week geleden is de tentoonstelling "Kamikaze" van de studenten Mixed Media van de Academie Gent doorgegaan in de Verbeke Foundation. Mijn werk "In Between" was er te bezoeken en uit te testen in de namiddag.

Het is een hele opdracht geweest om alles er goed en wel opgesteld te krijgen. Door een foute inschatting kon mijn werk "In Between" niet in grote onderdelen vervoerd worden maar hebben we de zaterdag vroeg het werk gedemonteerd, vervoerd, terug gemonteerd, en dan 's avonds opnieuw gedemonteerd. A hell of a job waar ik veel uit geleerd heb (meten is weten!!).

Lees nog even de poëzie achter het werk.

Hierbij een ruw videoverslag:

Uitnodiging Tentoonstelling 'Kamikaze' in de Verbeke Foundation

Uitnodiging: Tentoonstelling Verbeke Foundation

Samen met mijn collega's van de afdeling Mixed Media van de Academie Gent, ben ik 1 dag te gast bij de Verbeke Foundation. Hiervoor ben ik al een tijdje bezig met mijn eerste monumentale werk: In Between.

Wil je het live zien, meemaken, ervaren?

Noteer alvast in je agenda: je bent van harte welkom op 28 januari.

Meer details qua bezoekuren volgen nog maar zal vermoedelijk na de middag zijn.

Happy 2012 everybody!

2011 was een zeer bewogen jaar voor mij persoonlijk. In mijn nieuwjaarsvoornemen van 2011 had ik het al aangekondigd. Dat het zo ingrijpend ging worden wist ik toen zelf niet.

De foto voor 2012 is genomen op het moment dat ik mijn creativiteit terugvond. Heel bizar maar ik heb dat moment heel helder en bewust beleefd. Hoewel ik de 2 jaren ervoor het gevoel had dat ik het kwijt was. Niet geloofde dat ik het ooit gehad had. Op dat moment kwam de zekerheid opeens terug.

Ik herinner me nog 1 precies ogenblik. Ik had net mijn eerste "Green blub" gemaakt en stond naar het werk te kijken. Ondertussen kwamen collega kunstenaars een praatje maken. Hoe hard ik me ook probeerde te concentreren op hun verhaal, ik moest iets toevoegen aan het werk. Het was een gevoel van moeten, van weten, van zeker zijn dat het nog beter zou worden. Ik ging op zoek in de kast met materiaal en vond daar slaolie en een kwast. Ik begon eerst voorzichtig te borstelen. Dan ging ik gewoon gieten, loslaten en zien wat er gebeurt. Het effect dat toen ontstond zowel op het doek als in mezelf is niet te beschrijven.

Dat moment van zeker weten, van geen grenzen hebben en voelen. Van durven zeggen tegen mijn collega artiesten: "Sorry, ik moet eerst nog even iets doen." Dat was voor mij het moment van 2011, van de vervulling van mijn wens en voornemen van dit jaar. Hoe zwaar het ook is geweest. Hoe drastisch de beslissingen waren die ik genomen heb. Dit maakte het de moeite waard. En de gevolgen van deze creativiteit zijn weer op alle vlakken te merken.

Dank je wel, beste vrienden, familie, collega internet nerds, collega HRM'ers, collega artiesten,..., om in mij te geloven. Ook in deze drastische omwentelingen.

Bedankt en ik wens jullie een even bevrijdend 2012 toe boordevol creativiteit en inspiratie.

Voor mezelf ga ik op dit creatieve spoor verder en plan ik er nog hogere toppen te scheren zowel op privé, artistiek als professioneel vlak.

Talent management: Paars denken

Interessante video van Lou Van Beirendonck waarbij het Paars denken in het kader van talent management introduceert.

Work in progress: In Between

Enkele weken geleden kregen we een nieuwe opdracht van de Academie Gent, richting Mixed Media. Vorige week zaterdag gingen we een plaats kiezen, ter voorbereiding van een eendagstentoonstelling in de Verbeke Foundation. Dat zal doorgaan eind januari. We mochten over heel het zoeken behalve in de vaste gebouwen. Niet alleen omdat het ontzettend regende, maar ook omdat ik dacht dat bezoekers eind januari nu niet zo enthousiast gaan zijn om het einde van het terrein te bewandelen in de kou, koos ik voor een plekje in de eerste serre, recht op de gang waar je uitkomt als je uit de vaste gebouwen de serre binnenwandelt. Het is een driehoekig stukje grond net naast het gangpad die naar de andere serre leidt.

Het lijkt wat absuurd, maar na een kwartier had ik beslist dat dit het plekje ging worden. En na 2 minuten met mijn collega kunstenaar, die het plekje naast mij gekozen had, te babbelen had ik zelfs het concept al in mijn hoofd. Ik zou het dolgraag uitwerken, maar het zal vooral puzzelwerk worden om dit in mekaar te kunnen knutselen in 1 voormiddag. Kijk zelf maar even naar het concept:

Concept: “In Between” gaat over de spanning die iemand voelt als die tussen 2 krachten zit. De wil om voor iedereen goed te doen, elkaar te sparen, en tegelijk de onmogelijkheid om dit te bereiken zonder weerstand of zelfs pijn bij zichzelf, of de anderen. Deze spanning stijgt naarmate meer mensen tussen deze spanningsvelden staan. Dit gevoel brengt de kunstenaar over door de 2 krachten harmonieus, dicht naast elkaar te presenteren. Van zodra zich daar iemand tussen begeeft, bouwt de spanning zich op. Een spanning die sterker voelbaar en zelfs hoorbaar is als men zich beweegt. Deze spanning is ook voor de toeschouwers te zien, te horen, bijna te voelen.

Visuele presentatie: Een wand in een rigid houtmateriaal en een tweede, met isomo gevulde met rekbare stof overtrokken wand vormen de basisspanningen harmonieus door een constructie met elkaar verbonden. De toeschouwer wordt naar de installatie getrokken door de loper. De toeschouwer kan de installatie comfortabel binnen stappen maar merkt dat de installatie vernauwt en de spanning verhoogt tussen zichzelf en de 2 wanden. Bij het zich erdoor bewegen creëert het schuren van zijn lichaam tegen de wanden een fysieke en auditieve, eerder onaangename weerstand. Zo veroorzaakt hij een zeer persoonlijke afdruk, een bewegende basreliëf, in de stoffen wand. Van op het gangpad zien andere toeschouwers hoe de spanning zich in de wand van stof aftekent.

Praktische info:

• Titel: In Between
• Lokatie specifieke, interactieve installatie
• Lokatie: in de eerste serre in het verlengde van het gangpad van degrote zaal naar de serre.
• Materialen:houtskelet constructie met pannelatten verankerd in de grond, houten paneel, rekbare stof, isomo vulling, 2 vloerlopers
• Afmetingen: hoogte 2m, breedte 0,5m, diepte 6m

Donderdagavond heb ik het concept ingediend. Benieuwd als het zal verkozen worden om uit te voeren.

Wat vinden jullie ervan?

Work in progress: Green Blub 6

Terwijl ik een eerste parafine experiment heb gemaakt kwam er in 1 bepaalde fase van het proces een knap moment naar voor waar ik een video van gemaakt heb. Voor mij is dit alvast een nieuw kunstwerkje op zich. Zet vooral het volume op maximum. De magie zit hem in het de combinatie van het geluid, de kleur/vorm en de beweging:

1. het geluid is zeer bevreemdend, bijna schreeuwend alsof de sculptuur aan het verdrinken is. Mij geeft het een David Linch's Eraserhead gevoel
2. de groene kleur en de organische vorm van de sculptuur roepen iets levends op
3. de witte bewegende delen in het beeld geven een suggestie van vlammen maar de grote tegenstelling is dan dat het eigenlijk water is

See for yourself! Ik ben alvast benieuwd naar jullie reacties.

Work in progress: green blub 5

En we gaan verder met het thema "green blub."

Na enkele weken in hout en stof te werken heb ik hetzelfde onderwerp proberen omzetten in een nieuw medium: parafine. Een techniek van mallen maken en afgieten die voor mij volstrekt nieuw was. Fantastisch om te ontdekken.

Hierbij een demo van de verschillende stappen:

1. Eerst heb ik een vorm gesculpteerd in klei. Die stap heb ik helaas vergeten fotograferen. Je moet je een plat vlak klei voorstellen met een reliëf op gemaakt. Rond dit vlak heb ik een "muurtje gemetst" ;-) Een rand opgezet die ongeveer 5 cm hoog is ook in klei. Dit was dus mijn positieve vorm die ik in een duurzaam materiaal wou maken. Dit kon dus in 2 stappen. Eerst een negatieve mal maken in gips. Hier te zien op de foto. Je ziet mooi hoe hoog tegen de rand de gips werd gegoten. Na een kwartiertje wachten begon de gips goed te harden. Wonderbaarlijk hoeveel energie dit afgeeft onder de vorm van warmte. Echt knap om te voelen.

2. Na een dik kwartier heb ik dan de gipsmal uit de kleivorm gehaald. Dit was nog wat ruw in afwerking zodat ik die nog wat heb gepolijst en vlakker gezet. Belangrijk is namelijk dat de vorm conisch naar boven loopt. Anders krijg je de vorm die je erin zal maken niet uit die vaste gipsstructuur. Dan laat je de mal verder harden gedurende een nachtje.

3. De volgende stap was alvast de meest spannende. Rondom de gipsmal heb ik opnieuw een rand van 5 cm hoge klei opgebouwd. Dit om te zorgen dan de positieve vorm een mooi rechte rand zou hebben. Dan heb ik kaarsresten (van mijn lieve vrienden Mei, Sofie, Pierre en Gaby) gesmolten, samen met stukjes groene oliekrijtjes. Zo kreeg ik een zeer vloeiende massa die ik met een verfborstel in de mal heb geschilderd. Laag per laag tot je een korst hebt van ongeveer 1 cm. Als het nog wat warm is kan je gemakkelijk de bovenkant met een breekmes afsnijden zodat je een rechte rand krijgt.

4. Na een nachtje afkoelen en harden wordt het tijd om de parafine van de gips te scheiden. Dit was echt de meest spannende fase als je dat voor de eerste keer doet. Een tip van mijn leraar Hendrik was een schot in de roos: gooi de hele handel in een bad water en wacht tot het water zich tussen de 2 materialen wringt. Hier heb ik een fantastisch filmpje van gemaakt, maar omdat ik het op zich al een werkje vind schrijf ik er straks een aparte blogpost van. Dus na een 2-tal minuten in bad gelegen te hebben breng je een houtbeitel tussen de 2 vormen aan en je voelt dat ze van elkaar loskomen. Uiteindelijk kan je de parafine vorm nog een badje geven van lauw water en de gipsresten met een zachte spons wegschuren.

Resultaat vind je dus hierboven:

Green Blub nummer 5

Oktober 2011

20 cm X 20 cm X 5 cm

Parafine

Wat denk je van mijn eerste parafine experiment?

Les Mixed Media: maltechnieken

2 weken geleden kregen we een demo les over het afgieten van vormen en het gebruik van maltechnieken. We hebben 3 technieken gezien: een breekmal, een gipsen mal en een silicone mal. Ik zal jullie mijn nota's besparen want het ging nogal snel met als resultaat chaos in mijn notities. Maar je vindt op Youtube heel wat voorbeelden van mal technieken. Bekijk bijvoorbeeld eens http://youtu.be/m8oxbeDvb9o.

Ik blijf dit alvast een heel spannend en boeiend proces vinden.

Les Mixed Media: materiaalkunde

Onlangs kregen we een demo les van Hendrik om de materialen en machines te leren kennen. Vijzen, nagels, boren, zagen, zaagmachines, schuurmachines, slijpmachines, hamers, bankschroeven, nietjes machines, beitels, schaven, siernagels, ijzerdraad, isomo, metaal, hout, verf, stof, wol, en zo kan ik nog wel enkele uren doorgaan. Fantastisch als je denkt hoeveel combinaties van deze materialen mogelijk zijn. Het was precies of ik thuis kwam ;-)

The inspiration wall

Een opdracht tegen eind september luidde: breng 10 beelden/foto's mee van kunstwerken die je inspireren in je werk. In plaats van dit sec tegen de muur te gaan kleven, dacht ik om er meteen al een werkje van te maken. En dit is het voorlopig eindresultaat. Het is zeker niet af maar een aanzet om het gedurende het jaar verder te laten groeien.

Welke logica heb ik zelf gevonden in mijn selectie?

• zeer veel organische vormen, zowel in sculpturen (More), design en binnenhuisontwerp (Verner Panton) als architectuur (Zaha Hadid, Toyo Ito)
• zware, duidelijke contrasten in licht en donker
• veel kleuren, liefst primair
• mixen van verschillende media: van schilderijen naar glas, of naar digitale beelden (John Maeda)
• interactie is ook een factor waar ik mee speel, hoe betrek ik het publiek in het werk. Een werk van Alexander McQueen waarbij hij zijn kleding ontwerpen laat beschilderen door robotten vind ik bijvoorbeeld uitermate interessant.
• de lijn tussen abstractie en figuratie spreekt me ook sterk aan
• materialen die me intrigeren zijn hout, stof, leder

Eindresultaat is dus een muur van inspirerende foto's verweven met materialen waar ik verder mee wil werken. Ik zie nu dat dit resultaat wat te "braaf" is naar mijn goesting. Het is gestart vanuit een functionele muur waar foto's in een logische volgorde naast elkaar werden geplaatst. Nadien zijn de materialen erbij gekomen.

Lesson learned: Misschien moet ik het nog eens opnieuw doen, maar dan vanuit een veel organischer manier van denken waarbij materiaal en foto's door elkaar lopen in plaats van de logische, berekende manier van foto's ordenen en daarna "opvullen" met materiaal.

Work in progress: green blub 4

De volgende opdracht na het uitwerken van de basreliefs was de vertaling ervan naar een ander medium. Dit kan van alles zijn. Automatisch associeerde ik het oorspronkelijk object echter met beweging en geluid. Vandaar mijn stap naar video.

Het prototype dat best werkte als een vervolg op de basrelief is de volgende.

Opstelling: een houten frame overspannen met dezelfde stof als de basrelief, het frame met één kant op een tafel gemonteerd, een camera erop gericht. De beweging is veroorzaakt door van onderaan het doek isomo in de stof naar boven te drukken.

Resultaat: een vreemd abstract bewegende massa die spanning op het doek zet en tegelijkertijd een behoorlijk irriterend geluid genereert. Persoonlijk vond ik deze schets behoorlijk geslaagd. Verbeterpunten: de kaderering van de opname moet nog bijgewerkt worden en hier en daar moet de beweging van de camera zelf nog weggeknipt worden. Daarnaast wil ik er ook nog een loop op zetten zodat het een oneindigheid krijgt. Maar kijk ondertussen zelf maar:



Van deze stap heb ik dan enkele figuratieve associaties gemaakt. De ene heb ik "let's get together" genoemd. Vanuit dezelfde eenvoudige opstelling heb ik geprobeerd een verhaal en emotie in te brengen. Hier zie je dus een figuur onder het doek/over het grasplein lopen en op het einde komt hij een andere figuur tegen waarbij ze beiden versmelten tot 1 geheel.



Een 2de variatie ging ook in een figuratieve richting, "diary" genoemd. Hoewel de figuur een zeer vergelijkbare beweging maakt als de eerste variatie, krijg je hier toch eerder de associatie van "schrijven" in plaats van "het over een veld lopen" in de vorige variatie. Kijk maar:



Wat vinden jullie van deze experimenten? Welke verkies je? Laat het gerust weten in de comments of mijn bedoelingen hier ook bij je overkomen.

Work in progress: green blub 3

Na het groot formaat experiment, terug een nieuwe test op kleiner formaat: ongeveer 40 op 60 cm. Deze keer met andere materialen: een vezelplaat, stof, piepschuim, nagels.

Onmiddellijk leek duidelijk dat dit inderdaad veel gemakkelijker werkt om te schetsen en naar materialen te zoeken. Ik merkte dat piepschuim een zeer handig materiaal is omdat het zo licht is, toch zeer stabiel en vrij organisch kan gesculpteerd worden.

Eindresultaat geeft een behoorlijk bevreemdend effect.

• Het lijkt alsof het een diepte heeft, door de "afgeknipte" hoeken.
• Visueel is het ook zeer boeiend omdat het leeft volgens dat je zelf beweegt en het licht anders op de glanzende stof valt.
• Het geheel geeft iets organisch
• Toch straalt het een bepaalde onrust uit door de spanning van het doek op de onbuigzame drager en het object ertussen.

Work in progress: green blub 2

Ondertussen heb ik verder gewerkt aan het experiment "Green Blub."
Na de eerste stap op klein formaat heb ik me direct op "levensgrote" afmetingen gestort. Ik wou hetzelfde effect bereiken maar dan de grootte van een muur:

Maar hier merkte ik dat ik me aan het vastrijden was. Ik had nog niet goed nagedacht over de materialen die ik kan/moet gebruiken op dit grote formaat. Opeens werd ik ook geconfronteerd met de fysische inspanningen die nodig zijn om op zo'n formaat te werken.

Lesson learned: geen ideale manier om te experimenteren. Als je op zo'n formaat werkt is het nodig dat er meer studie werk aan vooraf gaat.