14 februari 2015

LOD denkdag

LOD, ken jij deze organisatie? Tot enkele maanden geleden had ik er persoonlijk nog nooit van gehoord. Nochtans blijk ik in de doelgroep te zitten van hun werk. Kunst en innovatie. En toch, it didn't ring a bell.

Een tijd geleden kwam ik in contact met een van de bestuurders van het LOD die een presentatie had gehoord over Wijs en vooral de innovaties op vlak van organisatie waar we mee bezig geweest zijn de laatste jaren. Ik nodigde enkele directieleden en bestuurders van de organisatie bij Wijs uit op de koffie om een kijkje te komen nemen achter de schermen bij Wijs en deelde onze avonturen. Ondertussen werd ook meer en meer duidelijk waar LOD voor staat. "Lunch Op Donderdag", later "LOD Muziek" en nu "LOD" staat al sinds begin de jaren 90 voor muziektheater en innovatieve opera. En vooral dat laatste sprak me heel sterk aan. Als psycholoog, kunstenaar en HR manager ben ik altijd op zoek naar inspiratie buiten mijn eigen referentiekader om hieruit weer zaken mee te nemen. Hoe komt het dan toch dat ik van deze organisatie nog nooit gehoord had?

Blijkbaar zijn er ideeën uit die eerste kennismaking bij Wijs blijven hangen want enkele weken geleden kreeg ik een uitnodiging om deel te nemen aan de denkdag, een dag waarop een breed forum van 30 mensen uitgenodigd werden te brainstormen over verschillende strategische vraagstukken waar de organisatie mee zit in de aanloop van hun toekomstplan voor nieuwe subsidieaanvraag.

Ik was alvast onder de indruk van de professionaliteit waarop alles werd georganiseerd en voorbereid. Een dikke week geleden kregen we 4 strategische artikels met onder ander een samenvatting van de landschapstekening Kunsten en Podiumkunsten, een artikel over het theaterlandschap uit het tijdschrift Etcetera... Even mijn samenvatting van wat ik hieruit heb meegenomen:

Kunst in Vlaanderen is een dicht bezaaid landschap, gelaagd, met een niet-hiërarchische maar vruchtbare structuur. Het staat open voor vele invloeden en is erg beweeglijk voor zowel grote als kleine organisaties, als voor verschillende disciplines. Het is gegroeid van onderuit, op eigen kracht en is nu in volle bloei en biedt ondertussen een wetenschappelijk vastgestelde meerwaarde voor zowel geestelijke, sociale als economische gezondheid van de gemeenschap. De uitdaging die er op vandaag inzit is samenwerking en complementariteit binnen dit versnipperde veld en daarbuiten met vb. onderwijs, lokaal cultuurbeleid, buitenland,... Samen met de budgettaire druk, toenemende economisering, demografische tendensen, verfreelancing van artisten, andere verwachtingen vanuit het publiek creëert dit de dwang naar innovatie en transformatie. De strategische doelstelling vanuit de overheid is die eerste plaats op de Good Country Index behouden door het ondersteunen van de intrinsieke waarde van de kunst, en dan concreter de kunstenaar en de publieksverbreding en verdieping. 

Podiumkunsten zijn dan heel specifiek een relatief jonge omgeving die sinds de jaren 80 sterk is gegroeid naar een kwalitatief zeer hoog niveau. Ook dit landschap, getypeerd door multi-disciplinariteit en internationale uitstraling maar met een grote lokale betrokkenheid, is van onderuit gestart en staat voor dezelfde nood aan transformatie rekening houdend met krimpende budgetten en de nood aan het verhogen van waarde.

De centrale vraag is dus: wat is de waarde van cultuur/kunst/podiumkunst/muziektheater voor onze maatschappij. Hoe maken we dit "tastbaar" en hoe kunnen we dit verhogen? Welke keuzes moet LOD maken, binnen het landschap van de andere muziektheatergezelschappen, rekening houdend dat hun duidelijke keuze om zich te onderscheiden door innovatie en experiment nog sterker dan bij de anderen onder druk komt te staan omwille van de toenemende budgettaire druk. 

De denkdag bestond eruit om te komen tot een lijst van ideeën om hier een antwoord op te bieden. Wat hier precies is uitgekomen laat ik aan de LOD medewerkers om te verspreiden, maar ideeën die bij mij zijn opgekomen n.a.v. het lezen van de artikels wil ik gerust delen:

1. LOD heeft zo'n knappe kwalitatieve, intrinsieke waarde. Het lijkt me een opportuniteit om te werken aan het uitstralen, delen, ontsluiten van deze waarde, om extra waarde in ruil naar zich toe te trekken.
2. Vrijwilligerswerking: voor mij zit er een schat aan waarde in onze maatschappij op dat vlak. We hebben als maatschappij, nog nooit zoveel vrije tijd (stond deze week nog centraal in de actualiteit) en welvaart gekend, en toch kampen we met zoveel psychologische ziektes als burn-out. Voor mij kan vrijwilligerswerk hier een verder mogelijk antwoord op bieden door "purpose" te creëren. Belangrijk is dan wel dat we als maatschappij veel dieper ingaan op uitwisseling van waarde ipv die focus op financiële transacties in samenwerkingen. Een voorbeeld daarvan is de Community Day die we jaarlijks organiseren bij Wijs.
3. Naast de waarde voor (niet financieel gemotiveerde) vrijwilligers, stagiairs, werkzoekers,... lijkt het me ook heel interessant dieper in te gaan op de waarde voor het publiek, medewerkers, bedrijven,... Wat kan een culturele organisatie met als waarmerk innovatie voor deze mensen brengen naast hun corebusiness, de voorstellingen? Zou een bedrijf betalen voor een workshop rond het creatieve, innovatieve proces die aan de basis ligt van een organisatie als LOD? Welke waarde zou een bedrijf in ruil kunnen geven voor een blik achter de schermen van de coachingmethodes die gebruikt worden voor de duurzame ontwikkeling van artisten? Ik weet in elk geval dat consultants hier dik hun boterham mee verdienen ;-)
4. Organisatiestructuur lijkt me ook een hele interessante parameter om verder mee te experimenteren. Waarom X aantal vaste medewerkers en freelancers? Is het mogelijk om medewerkers te delen met andere organisaties? Hoe kan er gewerkt worden met een flexibele schil van stagiairs en vrijwilligers aanvullend aan het vaste team?  
5. Met de duidelijke inhoudelijke keuzes naar innovatie lijkt me ook een mooie opportuniteit om ipv "het publiek" te benaden als doelgroep, ook daar keuzes te maken naar "mensen gericht op innovatie en grensverleggers." Deze mensen inspireren creëert indirect een grote waarde in de job die zij zelf ook uitvoeren. Opnieuw een bron van waardecreatie die verder geëxpliciteerd kan worden.

Ik ben alvast overtuigd dat met wat out-of-the-box denken en durf om te experimenteren ook op organisatorisch vlak heel wat ruimte te vinden is voor optimalisatie en innovatie. Maar dat betekent dat hier ook wel risico's in moeten genomen worden. Weg van het "behouden van wat er al is" naar "we creëren iets nieuws." Misschien klinkt het allemaal naïf maar dat komt door de focus die we bij Wijs hebben op probleem oplossend denken. Als die barrières en gefaalde experimenten in het verleden, die zijn er. Maar nu is een nieuwe tijd waarop een idee misschien wel kan aanslaan. Vertrek vanuit die dromen, schat de weg in die nog te bewandelen is, maar focus op wat er nu al van troeven zijn en neem die eerste kleine stap. Het vervolg van die verandering zal zichzelf wel uitwijzen. 

Medewerkers van LOD, alvast heel veel moed en durf toegewenst. Het belangrijkste heb je al. Een keigoede inhoud en een trouw publiek. Nu op naar het volgende niveau. 

Voor mezelf heb ik ook veel aan de denkdag gehad. Mijn persoonlijke doelstelling is immers om me verder te gaan ontplooien in het strategisch denken op organisatorisch vlak, en deze kans wou ik dan ook ten volle benutten. Ik vond het heel boeiend om met ervaren beleidsmensen uit politieke en culturele kringen te kunnen meedenken en mijn ervaringen en visie te delen. Ik heb er alvast veel aan gehad en ga alvast binnenkort kijken naar de productie "De ongelooflijke veranderingen van mijneer Afzal (over zijn glazen been wordt niet gesproken)" van Patrick Corillon met muziek van Thomas Smetryns kijken en me laten betoveren door de magie van het verhaal. 

Meer info: http://www.lod.be en http://www.lod.be/nl/producties/de-ongelooflijke-veranderingen-van-meneer-afzal/

Labels: , , , , , ,

07 februari 2015

Kunstenaar van de week: Tino Sehgal

Wat is kunst? Moet het iets zijn dat je kan zien? Horen? Voelen? Wat als het geen materiële vorm had? En dus alleen in onze geesten zou bestaan.

Dat is het werk van Tino Sehgal. De 38-jarige Duits-Britse conceptuele kunstenaar werkt vanuit Berlijn aan "geconstrueerde situaties." Niet-materiële kunstwerken die hij in een scenario of een choreografie vastlegt, zonder enig script, contract,... en verkoopt aan prijzen duizenden euro's. Je koopt dus als het ware het idee.

Een voorbeeld? Raymond Verbouwens kocht het werk "Those Thoughts." Het kunstwerk ontstaat tijdens een diner met genodigden. Op een bepaald moment gaat de gastvrouw plots van tafel. Enkele minuten later laat ook de gastheer zijn gezelschap achter. Na een tijdje komen beiden terug en nemen terug plaats aan tafel maar op de ander zijn stoel. Zonder iets te zeggen eten ze verder uit elkaars bord. De gasten reageren totaal verward, stellen vragen. Na een tijdje zegt de gastheer dat dit een kunstwerk is. En het kunstwerk zelf is de conversatie die volgt. Zijn werken situeren zich in situaties tussen mensen. Hun menselijke ontmoetingen en interacties. Pure psychologische kunst als het ware.
Fantastisch toch. Kunst ten top. Zonder enige vorm van materialiteit. Volledig in ons hoofd. Op de foto zie je het werk "These Associations" dat Tate Modern enkele jaren geleden heeft aangekocht en uitgevoerd. 

En zo heeft Sehgal nog een hele reeks werken. Hij wordt genoemd als een van de meest grensverleggende, hedendaagse kunstenaars. Sommigen vinden zijn werk subliem. Anderen vinden het zeer vervelend aangezien je als toeschouwer er midden in zit, als het ware beet genomen wordt. Museumdirecteurs vinden het alvast fantastisch. Ze hebben immers geen opslagruimte nodig ;-)

Meer info over de artiest: http://en.m.wikipedia.org/wiki/Tino_Sehgal

Labels: , , , , ,

03 februari 2015

Portfolio maken

In 2 woorden: hard labeur. Zeker als je al meer dan 10 jaar werk hebt opgebouwd, het ene al beter gedocumenteerd als het andere. 

In een notedop de verschillende fases tot nu toe:

1. Grove bepaling van de structuur en het algemene concept van print en site
2. Schrijven van de teksten
3. Opspeuren en integreren van de foto's
4. Herwerken en taalcorrecties van de teksten en schrijven van bijschriften en highlight teksten. 

Dit alles in en grove draft versie. 

5. Verzamelen van de high res foto's
6. Bepalen van lettertypes en andere lay-out onderdelen 
7. Opmaak in Indesign
8. Laatste maal nalezen. 
9. Laten afdrukken

En dan nog de website. 
5. Opmaken van foto's in webkwaliteit
6. Ontwerpen van de site
7. Aanpassen en integreren van de inhoud en de foto's
8. Alles uittesten

Ik ben bijna stap 4 voorbij. 
En dan ben ik nog benieuwd hoeveel stappen ik nog overgeslagen heb. 

Wordt vervolgd...

Labels: , , ,

22 januari 2015

Tussentijdse evaluatie 4de mixed-media kunst

Vanavond was het alweer zover. Dat half jaar is er weer door gevlogen. Tijd om even bij de resultaten en de plannen stil te staan. 

Ik heb 3 concepten voorgesteld:
1. Primal moodscape: een installatie gebaseerd op de droomwereld die ik een tijdje geleden liet zien. 
2. The learning curve, in C: de video van het leerpad met allerhande obstakels en uitdagingen. 
3. De stronk en de stoel: een conceptueel werk voor de tentoonstelling in de Kaaihoeve in april. Meer hierover later. 

De juryleden waren de leraar beeldhouwen Goran Grahovac en Marc Brackez, onze docent portfolio en beeld en videobewerking bij mixed-media. De meningen waren soms uiteenlopend maar heel helder. Ik was zeker niet met alles akkoord maar het schudde me wel uit mijn comfortzone, net dat wat ik nodig heb om net die stap verder te gaan. Frustrerend, maar tegelijk zeer waardevol. Het mooiste kado die je maar kan krijgen is open en eerlijke feedback, zegt mijn collega en ze heeft meer dan gelijk. Tegelijk moet je stevig genoeg in je schoenen staan om dat zo te zien en zelfs te omarmen, aangezien kunst voor kunstenaars vaak zo diep verbonden is met je zijn. Dit jaar voelde ik dat ik daar een grote stap in heb gezet. Ik ben dankbaar voor het schudden aan de boom, maar zal niet wijken van mijn pad. Ik ben te zeker van mijn stuk en dat doet deugd dat te voelen. Boven de opinie van die ander te staan. 

Voilá, even spanning opgebouwd ;-) Wat was de feedback nu precies:
1. Primal moodscape: het werken met de spiegelbeeld techniek zonder specifieke relevantie maakt het werk banaal. Het creëert zo'n makkelijke "woaw" bij de toeschouwer. Het is te gemakkelijk. Het blijft te sterk aanleunen bij esthetiek. De esthetiek van de perfect symmetrische wereld, het perfecte evenwicht. Hoe kan ik dit effect doorbreken? Hoe maak ik het effect relevant?
Mijn feedback op de feedback ;-) Ik kan inkomen dat het nunte gemakkelijk is. Toch zal ik niet in de verleiding stappen om de techniek te verlaten en iets anders te proberen. Mijn verhaal is duidelijk en ik ben verliefd op het beeld. Het verveelt niet. Ook al kijk je er een uur naar. Ik weiger te vervallen in meer complexiteit. Voor mij is die gesimplifieerde wereld perfect. Maar, ik geef het voordeel van de twijfel en zal naar versies zoeken om het nog een niveau hoger te trekken. We zien wel wat eruit komt. 

2. The learning curve, in C: hier was de feedback wel heel lovend. Hoe ik met zo weinig middelen, zo'n beelden kan creëren. De combinatie met de repetitieve, maar toch continu variërende muziek die je in een bepaalde mentale modus brengt. De desoriënterende overgangen. Sterk. 
Feedback op de feedback: helemaal mee eens. Ik voel dit werk ook aan als sterker dan Primal Moodscape. 

3. De stronk en de stoel: het doortrekken van het materiaal van een object, in dit gevel het hout van de stoel, in het de oosprong van dat materiaal, het hout, roept een sterk gevoel op. Sterk concept. 
Feedback van de feedback: blij dat ik het idee zo eenvoudig kan overbrengen. 

Conclusie: belichting, textuur en beweging zitten zeer goed en de beeldtaal is interessant. Nu verder potentieel exploreren. 

Labels: , , ,

19 januari 2015

Work in progress: Moodscape

Vorige week toonde ik al een blik achter de schermen van mijn video The Learning Curve, in C. Vandaag is het de beurt aan een tweede film die ik aan het maken ben: Moodscape. De naam komt van landscape, soundscape,... Moodscape is een landschap van een gemoedstoestand. Het is een video, of eerder bewegend schilderij, die je in de volgende setting moet zien:

Een intieme ruimte zoals een slaapkamer of snoezelruimte. Vanuit een vierkante, donker geschilderde kamer met strak zwart bed kijk je naar de tegenovergestelde witgeschilderde muur waarop Moodscape kamerbreed wordt geprojecteerd als een trompe l'oeil naar een droomwereld.

Hoe komt het bij je over? Welke emotie krijg je erbij?

video


Labels: , ,

18 januari 2015

Tentoonstelling: Fotography in Dialoogue

Gisteren een fijne ontdekking gedaan. De multifunctionele ruimte At-One stelde werk van onze vroegere buurman Lieven Lefere en zijn vriendin Isabelle Devos tentoon met nog enkele andere kunstfotografen. Als trouwe fans van Lieven kennen en bewonderen we zijn werk al vele jaren, maar het werk van Isabel was nieuw voor me.

Een werkje in het bijzonder sprak ons heel sterk aan. Het toonde een naakte torso van achteren die op een zij in een bed ligt in een nogal gewrongen houding. De belichting en cadrage deden volledig denken aan de sfeer in de schilderijen ven Vermeer. Echt heel knap. Helaas heb ik er geen foto van gemaakt. Het huiselijke kader waarin de werken werden getoond in de privé woning gaf het werkje nog een extra dimensie. 

Meer info over de kunstenaars: http://www.lievenlefere.net en http://isabeldevos.be

Daarnaast werd er ook werk getoond uit de collectie van de kunstverzamelaar Kurt Demunter. De foto die me het meeste aansprak was een werk van Hentie Van Der Merwe. Ik kende het werk totaal niet maar het sprak me meteen aan. Met een levensgroot formaat kwam het wazige uniform zonder menselijke drager zeer indrukwekkend en puzzelend over. Het maakt deel uit een hele reeks van hogere officier uniformen: Trappings. Foto's gemaakt in het Zuidafrikaans Militair Historisch Museum in Johannesburg. 
Bekijk de hele serie op http://www.hentievandermerwe.co.za/photography/trappings-20002003/

Voor de geïnteresseerden: op 24/1 is er nog de opening van het tweede deel van de tentoonstelling met nog nieuwe kunstenaars. Zeker de moeite om eens te gaan kijken. Praktische info vind je op http://www.at-one.be/fotography-dialoogue. 

Labels: , ,

17 januari 2015

Kunstenaar van de week: Egill Sæbjörnsson

Via een kunstverzamelaar leerde ik het werk van de IJslandse mixed-media kunstenaar-muzikant, wiens naam ik alleen maar kan copy-pasten, Egill Sæbjörnsson. Hij staat gekend voor zijn speciale samensmeltingen van geluid, video, installatie en beeldhouwwerk. Een multimediakunstenaar puur sang. Hij verlegt zeer expliciete grenzen door muziekinstrumenten te maken van linnen zakken, kunstinstallaties uit schoonmaakmateriaal of video's van pratende stenen. Pure demonstraties van dadaïsme, animisme en absurde cabaret. 

Ping Pong Dance is een typisch werk. Zeer eenvoudige elementen, sterke integratie van beeld, geluid, maar vooral humor. Schitterend werkje. Zal toch eens moeten binnen springen bij de Hopstreet Gallery in Brussel. http://www.hopstreet.be/archives/category/egill-saebjornsson

Zie een fragmentje van de Ping Pong Dance op http://m.youtube.com/watch?v=VOiTsc-7DKs. 

Bekijk zeker ook eens zijn blog: http://egills.de. 

Labels: , ,